Umiejętność udzielenia pierwszej pomocy przedmedycznej może przydać się każdemu z nas. Z prawnego punktu widzenia stanowi obowiązek ratowania zagrożonego życia (kara pozbawienia wolności do trzech lat).

Pierwsza pomoc przedlekarska polega na wykonywaniu czynności mających na celu ratowanie życia lub zdrowia poszkodowanych osób do przybycia pogotowia ratunkowego. Osoba udzielająca pierwszej pomocy ma za zadanie utrzymać poszkodowanego przy życiu oraz nie dopuścić do powstania kolejnych powikłań. Aby ustrzec się przed chorobami, ratownik powinien być zaopatrzony w lateksowe bądź foliowe rękawiczki. Powinno się unikać kontaktu z krwią ofiary oraz używać specjalnych maseczek w czasie prowadzenia sztucznego oddychania. Po wszystkim należy dokładnie umyć ręce.

Do dwóch najważniejszych zasad udzielania pierwszej pomocy należy:

* Po pierwsze nie szkodzić
* Po drugie uważać na swoje bezpieczeństwo (płyny ustrojowe, wydzieliny i wydaliny poszkodowanego mogą stanowić źródło zakażenia, np. HIV czy wirusowym zapaleniem wątroby)

W skład czynności pierwszej pomocy wchodzą:

1. Zabezpieczenie miejsca wypadku oraz upewnienie się, że wszyscy świadkowie i sam poszkodowany są bezpieczni.
2. Sprawdzenie stanu rannej osoby (podstawowych funkcji życiowych: oddechu, tętna, świadomości; zlokalizowanie urazów).
3. Wezwanie pogotowia ratunkowego lub innych specjalistycznych służb ratowniczych (najważniejsze numery tel.: policja: 997, straż pożarna: 998 pogotowie ratunkowe: 999, numer alarmowy Unii Europejskiej: 112, Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe: 601 100 100 oraz Górskie i Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe: 601 100 300).
4. Przeprowadzenie resuscytacji krążeniowo-oddechowej oraz działań przeciwwstrząsowych, zatamowanie krwotoków.
5. Ułożenie poszkodowanego w bezpiecznej pozycji (JEŚLI jest on nieprzytomny).

Zgłoszenie do specjalistycznych służb ratowniczych powinno zawierać: adres wypadku, informacje rodzaju zajścia, liczbę poszkodowanych, dane o ich stanie, dane personalne ratownika.

Świadek wypadku, ze względu na brak specjalistycznego wykształcenia, udziela tylko niezbędnej pomocy. Pierwszą pomoc przedmedyczną zaczyna się od sprawdzenia czy można ją bezpiecznie przeprowadzić.

W czasie wypadków drogowych należy zatrzymać auto, zapalić światła ostrzegawcze, zaciągnąć hamulec ręczny i wyciągnąć kluczyki z własnego auta. Następnie powinno się ustawić trójkąt ostrzegawczy (w celu zabezpieczenia miejsca wypadku). Potem trzeba zapobiec zapaleniu się pojazdu poszkodowanego (wyciągnąć kluczyki z samochodu ofiary, odciąć kable od akumulatora, sprawdzić czy nie ma palących się papierosów). W następnej kolejności należy udzielić pomocy osobie poszkodowanej oraz wezwać służby ratunkowe. Starać się nie zmieniać pozycji poszkodowanego, gdyż mogło dojść do uszkodzenia kręgów szyjnych. W przypadku wyciągania osoby poszkodowanej z auta, trzeba stanąć z tyłu ofiary, włożyć ręce pod jej pachy, potem jedną ręką przytrzymać brodę, położyć jej głowę między swoim barkiem a głową, utrzymując ją jednocześnie w tej ustabilizowanej pozycji, następnie drugą ręką chwycić za przedramię i wyciągnąć ją z samochodu. Po wydobyciu z pojazdu, w celu swobodniejszego oddychania ofiary, należy podtrzymywać rękami jej głowę oraz szyję.

Każdy kierowca powinien posiadać apteczkę samochodową wraz z lateksowymi rękawiczkami; maseczką do wykonywania sztucznego oddychania; płócienną, trójkątną chustką (do stosowania jako temblak bądź bandaż); specjalnym kocem lub folią ratowniczą, które ochraniają przed utratą ciepła; elastycznymi opaskami uciskowymi i materiałami opatrunkowymi; specjalnym nożem do obcinania pasów bezpieczeństwa, uniemożliwiającym skaleczenie się.

Należy najpierw określić, jakie samochody nazywane są SUV-ami. Najprościej powiedzieć, że jest to samochód usytuowany pomiędzy luksusowym autem osobowym a terenowym. Od osobówki różni je to, że jest wyżej zawieszone, a od terenówki - bogate wyposażenie i niewystarczające „umiejętności" na bezdrożach. Samochody tego typu do tej pory najbardziej popularne były w Stanach Zjednoczonych, a najchętniej za ich kierownicą zasiadały kobiety. W Europie i w Polsce za kierownicami tych aut również widać dużo kobiet, spowodowane jest to tym, że SUV-y są bogato wyposażone, również w wszelkiego rodzaju pakiety bezpieczeństwa, zazwyczaj są to automaty, a co najważniejsze ze względu na swoje gabaryty bardzo bezpieczne, mogą być nawet 7- osobowe. Panie czują się w nich dobrze, bo siedzi się w nich wysoko, a przed sobą ma się spory kawałek maski. Przez to stają się one samochodami rodzinnymi, w których wozi się dzieci do szkoły, można zapakować duże ilości bagażu i zakupów. Popularność w Polsce zyskują też dzięki możliwości zakupu ich na firmę i odpisaniu podatku VAT.

Auta tego typu świetnie sprawdzają się na kiepskich polskich drogach, szczególnie zimą, przez to, że są wysoko zawieszone i mają mocne silniki. Można też kupić SUV-a, który ma napęd na cztery koła lub posiada napęd typu AWD. Oczywiści takie auto ma też szereg wad. Pierwsza i najbardziej widoczna to cena tego typu aut. Za dobrze wyposażonego nowego SUV-a znanej marki trzeba zapłacić powyżej 100 tysięcy złotych, ale mamy pewność, że auto nawet za 10 lat będzie wyglądało dobrze i nie będzie sprawiało problemów.

Kolejne minusy tego segmentu to wysoki koszty utrzymania. Wysoki spalanie i opłaty odstraszają dosyć dobrze. W naszym kraju wiele SUV- ów, dlatego przerabianych jest na LPG, co pozwala zmniejszyć koszty eksploatacji o połowę. Duże gabaryty niezbyt dobrze sprawdzają się w miastach natomiast, jeśli ktoś mieszka na przedmieściach lub na prowincji nie odczuje zbytnio problemów związanych z parkowaniem i manewrowaniem tym autem.

Podstawą w bezproblemowym odpaleniu silnika wysokoprężnego zimą jest sprawny akumulator. Jeśli jest odpowiednio naładowany i zamontowany, to jeden problem przy zapalaniu mamy za sobą. Przy odpalaniu nie zapalajmy świateł i radia, tak by akumulator miał jak największą moc. Warto też w największe mrozy wyjmować akumulator lub zakrywać go jakimś starym kocem.

Kolejne kroki przy odpalaniu diesla zimą trzeba skierować do świec żarowych. Świece odpowiadają za zapłon, jednak, żeby zadziałały, muszą same być sprawne i odpowiednio się nagrzać. Świece zazwyczaj są niesprawne, gdy zaczynają im korodować styki, a ich działanie sprawdza się w bardzo łatwy sposób podłączając je do akumulatora. Jeśli świecą, winna może być instalacja zasilające je.
Przy zapalaniu samochodu z silnikiem wysokoprężnym należy pamiętać właśnie o odpowiedniej technice odpalania: czekamy na zgaszenie się kontrolek, bo latem ten stan trwa chwilę natomiast zimą czeka się o wiele dłużej.

Oprócz zabiegów, które robi się na bieżąco, jest jeszcze kilka kwestii, o których trzeba wiedzieć i pamiętać, zanim okaże się, że silnik nie chce odpalić. Dużą rolę odgrywa paliwo i jego jakość. Zimą najlepiej tankować na stacjach, które oferują olej napędowy zimowy. Ma on mniejszy procent parafiny w sobie niż ten letni. Parafina w niskich temperaturach na tendencje do wytrącania się, a jej kawałki zatykają układ paliwowy i filtr paliwa. Może dochodzić też do zamarzania skraplającej się wody, a kryształki lodu też zatykają przewody. Z tego wynika, żeby tankować pod przysłowiowy korek, kiedy odstawiamy samochód na dłużej w mroźne dni. Silniki nowej generacji mają zakładane fabrycznie specjalne urządzenia mające na celu ułatwianie ruszania podczas zimy. Jeśli ktoś ma samochód bez tego osprzętu, może na własną rękę zamontować np. podgrzewacz przed filtrem paliwa.

Pierwszą i najbardziej oczywistą sprawą jest zmiana ogumienia na zimowe. Długo można by pisać o niebezpieczeństwach związanych z jeżdżeniem na letnich oponach podczas mrozów, ale wystarczy powiedzieć, że w grę wchodzi tu życie nasze i naszych pasażerów.

Kolejnym etapem przygotowań jest sprawdzenie akumulatora. W zimie uruchamiamy dużo więcej pożerających prąd podzespołów (chociażby, aby odparować szyby) w związku z tym akumulator musi być przez te kilka miesięcy w nienagannym stanie.

Należałoby także wymienić wycieraczki, bowiem podczas zimy będą one miały bardzo dużo pracy. Ścieranie śniegu może wpłynąć negatywnie na ich stan, więc w tym okresie należy tego szczególnie pilnować.

Wspomnieliśmy wcześniej o zaparowanych szybach, często tego powodem są kiepskiej jakości filtry kabinowe przy nawiewach. Jeżeli wymienimy je na inne, na przykład z filtrem węglowym, możemy uniknąć efektu zaparowania co wpłynie pozytywnie na naszą widoczność, a co za tym idzie bezpieczeństwo na drodze.

Zima to także ciężki czas dla uszczelek w drzwiach i klapie bagażnika. By nie przymarzały i nie pękały, możemy jest posmarować gliceryną czy talkiem, które są dostępne w każdej drogerii. Częstym problemem zimą jest zamarzanie zamków w drzwiach samochodu. By tego uniknąć, posmarujmy je grafitem i pamiętajmy, aby przy ostrych mrozach mieć przy sobie odmrażacz do zamków.

To co wiąże się z odśnieżaniem dróg, czyli posypywanie ich solą, może mieć katastrofalny wpływ na karoserię naszego auta. By uniknąć problemów, możemy zabezpieczyć karoserię specjalnym środkiem.

Jeżeli będziemy stosować się do tych zaleceń, zima nie powinna być dla nas ciężkim czasem, przynajmniej od strony motoryzacyjnej. Pamiętajmy, że dbamy dzięki temu nie tylko o wygodę podróży, ale przede wszystkim o bezpieczeństwo.

Nowoczesne samochody wyposażone są w wiele systemów mających nas chronić przed kolizjami i skutkami ewentualnych zderzeń. Systemy te możemy podzielić na czynne i bierne. Najważniejszym czynnym systemem bezpieczeństwa auta jest sam kierowca. To on ma największy wpływ na unikanie kolizji drogowych i od jego wyobraźni i reakcji zależy zdrowie i życie pasażerów.

Z technologicznych zabezpieczeń warto wspomnieć o systemie ABS, który montowany jest obecnie niemal we wszystkich modelach samochodów. System ten zapobiega blokowaniu się kół podczas nagłych, awaryjnych hamowań. Dzięki temu auto pozostaje sterowne i łatwiej uniknąć kolizji. Innym czynnym systemem jest kontrola trakcji, która może "rozdzielać" siłę hamowania i moment napędowy między poszczególne koła, dzięki czemu szybciej i dokładniej przenosi ruchy kierownicą na rzeczywisty tor jazdy.

Może nieco prozaicznym, ale bardzo istotnym elementem bezpieczeństwa samochodu, jest jego standardowe wyposażenie, a właściwie, dobre jego rozmieszczenie. Mam tu na myśli lusterka, szyby i słupki nadwozia, które muszą oferować maksymalną widoczność.

Jeżeli jednak zderzenia nie uda się uniknąć, wtedy do akcji wkraczają bierne systemy bezpieczeństwa. Są to przede wszystkim kontrolowane strefy zgniotu, które przenoszą energię uderzenia z dala od pasażerów, tym samym gwarantując im minimalizację fizycznych skutków takiego zdarzenia. Także dokładne przewidzenie drogi przemieszczania się kolumny silnika, pedałów i kierownicy może uratować kierowcy życie. Pozostałe bierne systemy bezpieczeństwa to między innymi: poduszki powietrzne, dobrze zaprojektowane zagłówki, pasy bezpieczeństwa czy foteliki przeznaczone do przewozu dzieci.

Chociaż większość z tych systemów występuje tylko w droższych, lepiej wyposażonych wersjach samochodów już można zauważyć ich wpływ na bezpieczeństwo na drogach. Spada tak ilość kolizji (dzięki czynnym systemom), jak i ilość ofiar i rannych w wypadkach (dzięki systemom biernym). Bezpieczeństwo jest zawsze priorytetem, nie dziwi więc to, że koncerny wydają tak potężne pieniądze na ciągle udoskonalanie zabezpieczeń w swoich autach.